Test zewnętrzny odpowiada na jedno pytanie: do czego może dotrzeć ktoś z internetu i co się dzieje, gdy mu się to uda. Test wewnętrzny odpowiada na inne: co może zrobić ktoś, kto jest już w środku i ma tylko stację roboczą pracownika.
W większości sieci firmowych od zwykłego użytkownika do administratora domeny dzieli kilka kroków: hasło w udziale sieciowym, konto usługowe ze zbyt szerokimi uprawnieniami, szablon certyfikatu, o który może wystąpić każdy. Znajdujemy te kroki i pokazujemy ścieżkę.
01Zakres
Co testujemy
Styk z internetem: wystawione usługi, VPN i dostęp zdalny, poczta, DNS
Znane podatności i słaba konfiguracja usług sieciowych
Active Directory: Kerberos, delegowanie, usługi certyfikatów, zasady grupy
Tak. Łączymy się przez udostępniony przez Ciebie VPN albo przez małe urządzenie lub maszynę wirtualną umieszczoną w Twojej sieci. Pozycja wyjściowa jest taka sama jak na miejscu.
Czy unieruchomicie domenę?
Nie. Techniki zagrażające dostępności są wyłączone zasadami prowadzenia testów albo stosowane tylko w oknie, które zatwierdzisz. Celem jest wykazanie dostępu, a nie wyrządzenie szkód.
Czym to się różni od skanowania podatności?
Skanowanie wymienia możliwe słabości. Test penetracyjny wykazuje, które z nich da się wykorzystać, łączy je i pokazuje, dokąd dociera atakujący. Właśnie dlatego PCI DSS i inne standardy traktują je jako odrębne wymagania.
Ukierunkowana na cel symulacja prawdziwego przeciwnika, wymierzona w ludzi, procesy i technologię, która sprawdza, czy atak zostałby wykryty i zatrzymany.